Toen ik deze week met Samsung's XL2370 TFT speelde, raakte ik een beetje een muur. In feite, niet zozeer raakte het, meer sloeg mijn hoofd er recht doorheen in pure, woedende frustratie. Zie je, het maakt gebruik van een LED-achtergrondverlichting, waarvan de pers van Samsung me vol vertrouwen vertelde dat het een contrastniveau zou produceren dat de oude CCFL-soort gewoon niet kan evenaren.
En het doet. Niet zomaar een oud contrast, maar een MEGA-contrast! Ja, MEGA, in hoofdletters. In niet-marketingtaal wordt dat omgezet in een getal van 5.000.000: 1, oftewel 5.000 keer hoger dan de standaard contrastverhouding op de meeste moderne TFT's.
Behalve dat de XL2370 dat helemaal niet lukt.Zoals met al deze belachelijke cijfers, is het een dynamische contrastverhouding, en hoewel het een aantal magnitudes hoger kan zijn dan de 10.000: 1 of 20.000: 1 van de beste CCFL-monitoren, is het nog steeds afhankelijk van het aanpassen van de achtergrondverlichting tijdens een video in om zowel het zwart als het wit te maximaliseren, afhankelijk van het type scène.
Nu heb ik al eerder in het tijdschrift opgemerkt dat ik eenvoudigweg geen dynamische contrastmodi kan verdragen. Ik kan op één hand (met ongeveer drie vingers over) het aantal DCR-modi rekenen dat ik ooit heb gezien en die zelfs enigszins draaglijk waren. Ik heb zelfs geen vingers nodig om het aantal te tellen dat ik eigenlijk zou willen gebruiken.
hearthstone hoe queestekaarten te krijgen
Als je nog nooit een van deze modi in actie hebt gezien, gaat het ongeveer als volgt: tijdens alle scènes behalve de meest gelijkmatig verlichte scènes zwaait de achtergrondverlichting wild op en neer om schaduwen donkerder te maken en highlights lichter op een manier die monumentaal afleidt en in geen geval veel beter dan wat je daarvoor had.
Het meest briljante DCR-moment dat ik heb gehad, was slechts een paar dagen geleden met de Samsung, die keek naar de zwartheid van een ruimtescène in Wall-E, niet kon zien dat er royaal sterren over verspreid waren en de achtergrondverlichting uitschakelde geheel. Het was zeker een indrukwekkend zwartniveau, maar het hielp me niet echt om de actie te volgen.
Het ergste van alles is dat ik weet dat de productmanagers in het VK bij verschillende TFT-fabrikanten dezelfde mening over dit onderwerp hebben als ik. Voor hen is het niets meer dan een cijfer dat de marketingafdeling op de informatiekaart in de winkel gooit - en sommigen zijn daarmee begonnen ten koste van een standaard contrastverhouding.
Dus wie gebruikt deze vreselijke dynamische contrastmodi eigenlijk? Heeft u een monitor die DCR biedt, en zo ja, kiest u ervoor om deze in te schakelen? Of heeft u zich afgevraagd waarom uw films er zo slecht uitzien zonder te beseffen dat op uw monitor standaard DCR is ingeschakeld?
Ik ben bereid toe te geven dat ik in de minderheid ben als blijkt dat jullie er allemaal van houden om misselijk te worden tijdens films, dus als je een DCR-fan bent, doe dan je best om me te overtuigen in de reacties hieronder.
