The Shivering Isles is de eerste echte uitbreiding voor Oblivion. Het is mogelijk de minst ingrijpende uitbreiding van een game ooit, want als je niet in de gamewereld slaapt, of de mensen van Tamriel op nieuwe geruchten aandringt, zou je het feit volledig kunnen missen dat er een eiland met een vreemd portaal in Nibben is verschenen. Baai.
Na de vereiste ontmoeting met een ridder buiten dit portaal, kun je het rijk van Sheogorath, Daedric Prince of Madness, binnengaan, net zoals je doet wanneer je een Oblivion Gate binnengaat. Na een gesprek met Haskill, kamerheer van de Daedric Prince, word je losgelaten in een soort vagevuur, vol met gigantische paddenstoelbomen en vreemde karakters. Avonturiers worden hier vastgehouden, verhinderd om de Shivering Isles te betreden door een monsterlijke poortwachter die de sleutels bezit van de tweelingrijken Mania en Dementia. Dus je moet hem doden om binnen te komen.
The Shivering Isles is de belichaming van de bipolaire persoonlijkheid van de gekke prins: Mania is een land van heldere kleuren, vreemde flora en zelfs nog vreemdere fauna; Dementie daarentegen is zowel visueel als psychologisch duister. Het is somber, deprimerend en bereden door verwarde, klauwende wortels. Het thema van tegenstrijdige psyches is altijd aanwezig, van de nederzetting Split - waar elke bewoner een dubbelganger heeft - tot het tegenstrijdige geklets van zijn heersende prins. De omzwervingen van Sheogorath worden echter na korte tijd vermoeiend. Gelukkig kun je met de spatiebalk door de drivel heen gaan en daarna het missielogboek bekijken, of Haskill om opheldering vragen.
De scripting is jammer, want de voice-acting is goed. Het veranderende accent van Sheogorath overtuigt je ervan dat je te maken hebt met iemand die niet helemaal gezond is, en dat je beter kunt doen wat hij zegt voordat zijn kwetsbare geest verandert.
Sheogorath heeft de neiging je op vrij alledaagse zoektochten te sturen; de eerste ziet je een kerker repareren om het rijk te beschermen tegen indringers in plaats van de poortwachter die je net hebt gedood. Hack je een weg erdoor en je zult merken dat je de controle krijgt over deze kerker voor een reeks avonturiers, die ervoor kiezen om ze gek te maken of ze regelrecht te doden (en hun uitrusting te stelen) in een reeks kamers. Je hebt hier geen keus voor, dus als je speelt als een goed personage - de veronderstelde afstemming van de belangrijkste Oblivion-zoektocht, ondanks beweringen dat je als een boosdoener kunt spelen - is het een beetje schokkend. Hetzelfde geldt voor de meeste speurtochten waarbij je door de rijen van Sheogorath's Court of Madness stijgt.
Hoewel de speurtochten van Sheogorath meestal van het type 'retrieve-this' of 'clear-that-dungeon' zijn, zijn andere speurtochten van minder krachtige personages meestal leuk. De ene betreft een man die paranoïde is dat zijn muren op hem vallen als hij slaapt, dus het is aan jou om een veilige plek voor hem te vinden om te rusten. Dit leidt tot onderhandelen met bedelaars die begrijpelijkerwijs aarzelen om een bedruil te accepteren, gezien de onvoorspelbare aard van een rijk dat direct het gebroken geweten van zijn heerser aapt.
Gewoon de wereld rondreizen is ook een lust voor het oog. Alchemisten zouden de vele nieuwe planten moeten opmerken, waarvan de meeste bruikbare drankjes zullen maken. De wezens zijn ook de moeite waard om op te letten, zo niet vanwege hun vreemde uiterlijk, dan omdat sommige monsters een lastige match zijn, zelfs voor een personage met een hoog vermogen, uitgerust met eersteklas uitrusting en spreuken. Je zou naar de Shivering Isles kunnen gaan direct na de personagecreatie-kerker aan het begin van Oblivion dankzij het controversiële universele nivelleringssysteem, maar we raden je aan om jezelf uit te rusten voordat je probeert een Madgod te worden.
Volgende bladzijde
