Variantie berekenen en vinden in Excel

De centrale tendens vertelt u waar het midden van de gegevens zich bevindt, of de gemiddelde waarde. Enkele standaardmetingen van de centrale tendens zijn onder meer het gemiddelde, de mediaan en de modus.

De spreiding van gegevens betekent hoeveel individuele resultaten afwijken van het gemiddelde. De meest eenvoudige maatstaf voor de spreiding is het bereik, maar dit is niet erg nuttig omdat het de neiging heeft groter te worden naarmate u meer gegevens bemonstert. Variantie en standaarddeviatie zijn veel betere spreidingsmaatstaven. De variantie is eenvoudigweg de standaardafwijking in het kwadraat.

Een steekproef van gegevens wordt vaak samengevat aan de hand van twee statistieken: de gemiddelde waarde ervan en een maatstaf voor de spreiding ervan. Variantie en standaarddeviatie zijn beide maatstaven van hoe verspreid het is. Met verschillende functies kunt u de variantie in Excel berekenen. Hieronder leggen we uit hoe u kunt beslissen welke u moet gebruiken en hoe u variantie in Excel kunt vinden.

hoe u de Windows 10-update permanent kunt uitschakelen

Standaardafwijking en variantieformule

Zowel de standaarddeviatie als de variantie meten hoe ver gemiddeld elk datapunt van het gemiddelde verwijderd is.

Als u ze met de hand zou berekenen, zou u beginnen met het vinden van het gemiddelde van al uw gegevens. Je zou dan het verschil tussen elke waarneming en het gemiddelde vinden, al die verschillen kwadrateren, ze allemaal bij elkaar optellen en vervolgens delen door het aantal waarnemingen.

Als je dat wel doet, krijg je de variantie, een soort gemiddelde van alle gekwadrateerde verschillen. Het nemen van de vierkantswortel van de variantie corrigeert het feit dat alle verschillen gekwadrateerd waren, wat resulteert in de standaarddeviatie. Je gebruikt het om de verspreiding van gegevens te meten. Als dit verwarrend is, hoeft u zich geen zorgen te maken. Excel doet de daadwerkelijke berekeningen.

Steekproef of populatie?

Vaak zijn uw gegevens een steekproef uit een grotere populatie. U wilt die steekproef gebruiken om de variantie of standaarddeviatie voor de populatie als geheel te schatten. In dit geval, in plaats van te delen door het aantal waarnemingen (N), je deelt doorN-1. Deze twee verschillende soorten berekeningen hebben verschillende functies in Excel:

Functies met P: Geeft de standaardafwijking voor de werkelijke waarden die u heeft ingevoerd. Ze gaan ervan uit dat uw gegevens de gehele populatie betreffen (delen doorN).Functies met een S: Geeft de standaarddeviatie voor een hele populatie, ervan uitgaande dat uw gegevens een steekproef zijn die daaruit is genomen (delen doorN-1). Het kan verwarrend zijn, omdat deze formule de geschatte variantie voor de populatie weergeeft; de S geeft aan dat de dataset een steekproef is, maar het resultaat geldt voor de populatie.

De standaardafwijkingsformule gebruiken in Excel

Volg deze stappen om de standaardafwijking in Excel te berekenen.

1. Voer uw gegevens in Excel in. Voordat u de statistische functies in Excel kunt gebruiken, moeten al uw gegevens in een Excel-bereik staan: een kolom, een rij of een groepsmatrix van kolommen en rijen. U moet alle gegevens kunnen selecteren zonder andere waarden te selecteren.

   hoe te voorkomen dat spotify wordt geopend bij het opstarten van Windows 10

   

   Voor de rest van dit voorbeeld liggen de gegevens in het bereik A1:A20.

2. Als uw gegevens de gehele populatie vertegenwoordigen, voert u de formule ' =STDEV.P(A1:A20) .' Als uw gegevens een steekproef zijn uit een grotere populatie, kunt u ook de formule ' =STDEV(A1:A20) .'

   Als u Excel 2007 of eerder gebruikt, of als u wilt dat uw bestand compatibel is met deze versies, zijn de formules '=STDEVP(A1:A20),' als uw gegevens de gehele populatie betreffen; '=STDEV(A1:A20),' als uw gegevens een steekproef uit een grotere populatie zijn.

   

3. De standaardafwijking wordt in de cel weergegeven.

Variantie berekenen in Excel

Het berekenen van de variantie lijkt sterk op het berekenen van de standaarddeviatie.

1. Zorg ervoor dat uw gegevens zich in één celbereik in Excel bevinden.

   

2. Als uw gegevens de gehele populatie vertegenwoordigen, voert u de formule ' =VAR.P(A1:A20) .' Als uw gegevens een steekproef zijn uit een grotere populatie, kunt u ook de formule ' =VAR.S(A1:A20) .'

   apps verwijderen uit het startmenu van Windows 10

   Als u Excel 2007 of eerder gebruikt, of als u wilt dat uw bestand compatibel is met deze versies, zijn de formules: '=VARP(A1:A20),' als uw gegevens de gehele populatie omvatten, of '=VAR(A1). :A20),' als uw gegevens een steekproef uit een grotere populatie zijn.

   

3. De variantie voor uw gegevens wordt in de cel weergegeven.

• Hoe vind ik de variatiecoëfficiënt in Excel?

  Er is geen ingebouwde formule, maar u kunt de variatiecoëfficiënt in een gegevensset berekenen door de standaardafwijking te delen door het gemiddelde.

• Hoe gebruik ik de STDEV-functie in Excel?

  De functies STDEV en STDEV.S bieden een schatting van de standaarddeviatie van een set gegevens. De syntaxis voor STDEV is =STDEV(getal1, [getal2],...) . De syntaxis voor STDEV.S is =STDEV.S(getal1,[getal2],...) .