GIMP is al jaren het standaard gratis alternatief voor Photoshop, maar het wordt grotendeels gezien als de slechte relatie: een Photoshop-lookalike die veel van dezelfde dingen doet, alleen slechter en langzamer.
Maar is dat eerlijk? Of heeft GIMP 2.8 meer te bieden dan een onverslaanbaar prijskaartje?
hoe foto's van Facebook te downloaden
De eerste GIMP-mythe die moet worden afgebroken, is dat het moeilijk te installeren is. Dat was misschien jaren geleden het geval, toen de installatie (op zijn minst) een tweedelig proces was, maar het Windows-installatieprogramma van Jernej Simončič (te vinden op www.gimp.org/downloads ) is zo soepel als ze komen.
Het Creative Cloud-installatieprogramma voor Photoshop liep daarentegen tegen problemen aan op twee van onze test-pc's. GIMP is ook lichter, een download van 88 MB vergeleken met 960 MB van Photoshop CC.
Het tweede achterhaalde GIMP-cliché is dat de interface lelijk en intimiderend is. De single-window mode-optie geïntroduceerd met versie 2.8 houdt de zaken opgeruimd op het bureaublad, met panelen verankerd in het hoofdwerkgebied, in plaats van los te lopen.
Hoewel de interface er een beetje verouderd uitziet, is hij schoon en niet zonder doordachte details: de altijd aanwezige schuifregelaars om variabelen zoals dekking en drempel te wijzigen, zijn iets toegankelijker dan de Photoshop-alternatieven, die routinematig twee klikken verwijderd zijn (tenzij je bekend met de sneltoetsen).
Op het eerste gezicht lijkt GIMP veel van dezelfde tools te hebben als Photoshop, maar pas als je ermee begint te spelen, realiseer je je dat de software van Adobe aanzienlijk geavanceerder is.
Neem bijvoorbeeld de magnetische lasso-tool van Photoshop CC, waarmee u de cursor voorzichtig rond een object kunt leiden dat u wilt uitsnijden, waarbij de software automatisch rafelige randen detecteert, zoals rimpelingen in een shirt. GIMP heeft een gelijkwaardige functie genaamd Intelligent Scissors, die ook interactieve grensdetectie biedt, maar het vereist dat u voortdurend met de muis klikt terwijl u rond het object snipt, en de randdetectie is grilliger.
Dan zijn er tools zoals Adobe's veelgeprezen Content-Aware Fill, waarmee je om objecten heen kunt tekenen - zoals indringers op de achtergrond van een portret of afleidende schaduwen - en de software deze kunt laten verwijderen.
GIMP had deze faciliteit lang vóór Photoshop in de vorm van een plug-in genaamd Resynthesizer, maar deze moet handmatig worden geïnstalleerd door bestanden onhandig naar de GIMP-installatiemap te slepen en neer te zetten. Het werkt ook niet zo netjes als Photoshop. Het duurt ook ongeveer vijf keer langer om dergelijke acties te verwerken.
Veel aspecten van GIMP zijn afhankelijk van plug-ins, en niet altijd met succes. GIMP verwerkt bijvoorbeeld standaard geen onbewerkte afbeeldingen. In plaats daarvan moet je ze importeren via een aparte onbewerkte processor genaamd UFRaw, maar dit werkt niet soepel met de nieuwste versie van GIMP voor Windows. Photoshop daarentegen wordt geleverd met de uitstekende Camera Raw 8.1, waarmee u gedetailleerde, niet-destructieve aanpassingen aan de witbalans of verscherping kunt maken voordat u deze in Photoshop zelf importeert.
Dan komen we bij de echte feesttrucs. Met de enorm indrukwekkende Puppet Warp-functie van Photoshop - gecombineerd met een oordeelkundig gebruik van Content-Aware Fill - kunt u de armen of benen van een onderwerp naar een andere positie verplaatsen, net als een pop aan een touwtje, terwijl de achtergrond er volkomen natuurlijk uitziet.
De dichtstbijzijnde equivalente functie die we in GIMP konden vinden, was Cage Transform, waarmee je objecten in een door de gebruiker gedefinieerde kooi opnieuw kunt vormgeven. Het zou je niet toelaten om een enkele ledemaat te verplaatsen, zoals je wel kunt in Photoshop, maar het zou je in staat moeten stellen om de vorm van een object als geheel te vervormen. De resultaten zijn echter vaak onbruikbaar. Bovendien sleepte Cage Transform onze Core i5-laptop een aantal keren op de knieën.
Photoshop heeft ook een voorsprong op GIMP als het gaat om tekentools. Hoewel GIMP sinds versie 2.4 de optie heeft gehad om Photoshop-penselen (die online beschikbaar zijn gemaakt; niet de standaard Photoshop-penselen zelf) te importeren, is het bereik van de penseelopties in Photoshop CC veel beter. De optie om de kwastkwaliteiten aan te passen, zoals de lengte en dikte van de borstelharen, maakt het waarschijnlijker dat kunstenaars de gewenste effecten bereiken met Photoshop.
Er zijn een aantal behoorlijk grote gaten in GIMP als het gaat om het gebruik ervan voor professionele doeleinden. Het biedt nog geen hoge bitdiepte kleurondersteuning, hoewel dat in ontwikkeling is voor de volgende release. CMYK-ondersteuning is op zijn best ook rudimentair en vereist opnieuw afzonderlijke plug-ins.
Maar als u denkt dat dit alles betekent dat GIMP een afschrijving is, denk dan nog eens goed na. Ja, Photoshop heeft een voorsprong op geavanceerde functies, maar GIMP is zeker in staat om de overgrote meerderheid van de dagelijkse taken voor beeldbewerking uit te voeren.
Zelfs de resultaten van enkele van de meer geavanceerde functies zijn op zichzelf aanvaardbaar - toevallige waarnemers zouden er bijvoorbeeld goed aan doen om de lichte verkleuring van het gras op te merken waar de schaduw van de speler zich bevond in onze testopnames.
Professionals zullen waarschijnlijk op de een of andere manier bij Photoshop blijven - of dat nu Creative Cloud, CS6 of een eerdere versie is - maar er zit veel kracht in GIMP die het ontdekken waard is voor iedereen die Photoshop op een meer informele basis gebruikt. Aangezien het nu een installatie van twee minuten is, moet het de moeite van het bekijken waard zijn.
