Hoe los je een probleem op zoalsOorlogswapens? Terwijl de originele trilogie zijn aandeel kende met emotionele hoogtepunten en intense confrontaties met een vast stuk, games zoalsNiet in kaart gebrachten Rise of the Tomb Raider hebben ons sindsdien laten zien dat er iets meer is om dekking te schieten dan het neerschieten van eindeloze hordes druipende, diknekkige beefcakes.
wat is snel toevoegen op snapchat
Toegegeven, ik kan me niet echt voorstellen dat Marcus Fenix en co ooit in oude ruïnes rondspringen of hun intellectuele spierballen spanden om puzzels op te lossen als een snelle vuist of een laars in het gezicht net zo goed zou werken. Dat verandert echter niets aan het feit dat terwijl zijn nageslacht bezig was het genre vooruit te helpen,Versnellingenis resoluut één noot gebleven, vaak ten nadele ervan.
De nieuwste aflevering in de serie,Gears of War 4, doet niet veel om deze formule te veranderen, maar de kleine aanpassingen die de nieuwe ontwikkelaars The Coalition wel doen, hebben een verrassend grote impact op de rest van het spel. Je zult in de loop van de hoofdcampagne nog steeds honderden vleeszakken met duizenden kogels bekogelen, maar je zult dit doen met een groter bewustzijn van je omgeving en een veel breder scala aan tactische mogelijkheden.
Stel 25 jaar na de gebeurtenissen vanGears of War 3, plaatst de nieuwe game je in de schoenen van JD Fenix, de zoon van Gears-veteraan Marcus Fenix en de pas omgedraaide Gears-wegloper, wiens poging om een pas gebouwde COG-nederzetting te plunderen die in de nasleep van de oorlog is gebouwd, al snel misloopt. Terwijl hij wordt achtervolgd door stortbaden van robotachtige DB-soldaten, helikopters en uiteindelijk hele vliegdekschepen, is het een opening die je zachtjes naar binnen brengt en tegelijkertijd het beste uit de visuele pracht van Unreal Engine 4 haalt om een aantal werkelijk spectaculaire scènes van bloedbad te leveren. Een gedeelte doet zelfs dienst als tutorial voor de nieuwe Horde-modus van de game, waarin je het opneemt tegen steeds krachtigere golven vijanden.
Je hebt kostbare tijd om op adem te komen tussen elke schermutseling, maar het geweldige tempo van de game betekende dat ik me zelden overweldigd voelde. Afgezien van een paar plotselinge pieken in de moeilijkheidsgraad, die snel werden overwonnen door een kleine verandering in strategie, lijkt The Coalition de kunst onder de knie te hebben om precies te weten wanneer de inzet moet worden verhoogd en voor hoelang zonder dat elk gevecht repetitief aanvoelt.
De constant evoluerende vijanden van de game zijn inderdaad de sleutel tot de algehele structuur van de game. Net als je bijvoorbeeld het gevoel hebt dat je grip hebt op elk type DB, worden ze snel weggegooid ten gunste van de nieuwe big-bad van het spel, de Swarm. Deze witte, vlezige monsters vertonen nog steeds enige gelijkenis met hun robotachtige voorouders - de stuiterende, atletische juvies zijn de natuurlijke opvolger van de hectische, rollende Tracker-bots, terwijl de Drones je standaard grommende soldaten vervangen - maar ze beschikken allemaal over een veel hoger niveau van intelligentie , waardoor ze formidabele vijanden worden wanneer ze massaal verschijnen. Evenzo, met nieuwe soorten zwermvijanden die in elke paar hoofdstukken rollen, ben je constant gedwongen om je aan te passen en voort te bouwen op wat je hebt geleerd.
Waar de Locust van weleer de voorkeur gaf aan gevechten in grote, open arena's met gemakkelijk herkenbare dekking, zijn de Swarm veel minder kieskeurig.
Hetzelfde geldt voor de soorten omgevingen waarin u ze tegenkomt. Waar de Locust van weleer de voorkeur gaf aan gevechten in grote, open arena's met gemakkelijk herkenbare dekking, zijn de Swarm veel minder kieskeurig. Of het nu gaat om de nauwe gangen van een oud fort, vochtige catacomben of de controlekamer van een oude windturbine, ze slopen zowat overal en zorgen voor een verfrissende verandering van tempo bij elke ontmoeting. Omslag is nog steeds ruimschoots voorradig, maar vaak is het niet bijzonder permanent, met een bepaald laat-op-hoogtepunt dat fysiek alle beschikbare omslagen om de paar minuten verschuift, waardoor je, vrij letterlijk, goed nadenkt.
Het zorgt allemaal voor een briljant spel om ook in coöp te spelen, aangezien er regelmatig secties zijn waarin je groep moet opsplitsen om verder te komen. Dit is geen nieuw conceptVersnellingen, natuurlijk, maar met ondersteuning voor zowel online als lokale split-screen co-op, maakt het je acties veel belangrijker als je je partner naast je op het scherm kunt zien vastpinnen. Dat wil niet zeggen dat je AI-metgezellen de mosterd niet snijden - ze brengen je inderdaad snel weer tot leven als je in de problemen zit - maar er is niets zo bevredigend als naar binnen duiken om de dag te redden waarop het leven van je vriend op de lijn.
hoe weet je of iemand je facebook stalkt?
Helaas zijn de multiplayer-modi minder leuk, al was het maar omdat de overgrote meerderheid ervan afdaalt in een waanzinnig shotgun-fest dat niet leuk is om te spelen of bijzonder vaardig is. Er zijn hier echter nog steeds een paar edelstenen te vinden, en ik zou je aanraden om eerst je tanden in deze modi te zetten voordat je jezelf in meer traditionele modi stort, zoals King of the Hill en Warzone.
Wapenwedloop zou zeker uw eerste aanloophaven moeten zijn. Hierdoor fietst elk team door elkVersnellingenwapen in de loop van een wedstrijd. Dood drie tegenstanders en je team zal van wapen wisselen, en degene die ze allemaal als eerste gebruikt, wint. Het is een briljante modus die je echt dwingt om de ins en outs van je beschikbare arsenaal te leren, en het kan behoorlijk interessante wedstrijden opleveren, afhankelijk van de voortgang van elk team. Je zou bijvoorbeeld shotguns kunnen hebben versus sluipschuttersgeweren, of het vliegende-bommen afvurende Dropshot-pistool versus de buzzsaw-firing Buzzkill.
Zie gerelateerd Rise of the Tomb Raider-recensie: PS4 20 Year Celebration nu uit Forza Horizon 3 review: de nieuwe maatstaf voor arcade-racers Virginia recensie: film en games komen samen in cut-up noir
Trefbal heeft ook de neiging om af te dalen in hersenloze shotgun-ontploffingen, maar de haak is dat je met elke kill een neergehaald lid van je eigen team kunt laten herleven, waardoor een soort touwtrekken ontstaat die het tij van de strijd snel kan keren als je kan lang genoeg standhouden. De rondes zijn ook relatief kort, dus je hoeft niet te wachten als je geen tweede spawn krijgt.
Zelfs als je de nieuwe multiplayer-modi niet opgraaft, is de hoofdcampagne vanGears of War 4heeft nog steeds veel te bieden. Het is een plezierige stoeipartij van bloederige vuurgevechten en het uitstekende tempo houdt je altijd scherp. Er is om elke hoek een nieuwe uitdaging te vinden, en hoewel het misschien nog steeds niet bijzonder revolutionair is als algemene cover-shooters gaan, is het duidelijk dat de serie nog een mooie toekomst in het verschiet heeft dankzij de inspanningen van het nieuwe ontwikkelteam. Met zijn ogen nu stevig op de toekomst gericht,Gears of War 4is weer een geweldige exclusieve game voor Xbox One en heeft het volste recht om de hoeksteen van een gloednieuwe trilogie te worden.
