Shadows of Angmar is de eerste grote MMORPG (massively multiplayer online role-playing game) die sinds World of Warcraft in de winkels ligt, en het is niet moeilijk om de inspiratiebron te vinden.
Het uitgangspunt van het spel is hetzelfde als elke andere online RPG: begin met een personage op laag niveau, gewapend met een kartonnen schild en tuinvork, en ga door naar een held van level 50, boordevol magische plaatpantser en een zwaard dat een watermolecuul in tweeën kan snijden. Dit doe je door ervaring op te doen, opgedaan door het voltooien van speurtochten. Dood een benoemde menigte, vind een item, bezorg een bericht en dood natuurlijk vijandige wezens. Krijg genoeg ervaring en je gaat een niveau omhoog, hoewel elke toename exponentieel is, dus het kost evenveel tijd om van niveau 10 naar niveau 11 te gaan als om van 1 naar 10 te komen.
Een gebied dat weinig is veranderd sinds de dagen van Dungeons & Dragons, zijn de attributen van je personage. Vechters en zwaar gepantserde mlée-krijgers gaan de strijd aan met de vijand, terwijl Lore Masters een lange-afstands-spreukklas is. Alle personages hebben een reeks vaardigheden - behendigheid, uithoudingsvermogen, lot enzovoort - die bepalen wat voor soort speler je hebt en wat hij wel en niet kan doen. Je kunt deze vaardigheden op twee manieren verbeteren: door een niveau omhoog te gaan, waardoor al je statistieken automatisch toenemen; en het verwerven van items zoals harnassen en ringen.
Natuurlijk is het Tolkien-element de crux van het spel en wat het onderscheidt van alle andere. Elk personage uit het boek, van Gandalf tot Sauron, is verspreid, samen met veel vijandige monsters. De game blinkt zeker uit in de visuele afdeling: van de glooiende heuvels rond de Shire tot de donkere bergen van Mordor, het voelt niet alleen als een Tolkien-licentie, maar ziet er ook nog eens goed uit.
De game heeft twee delen: de belangrijkste verhaallijn die je door Middle Earth voert en uiteindelijk naar de badlands van Mordor. Je moet je niveau echter verhogen voordat je aan cruciale missies begint, dus de tweede rode draad is de letterlijk honderden submissies die je ervaring en goud opleveren. Hoewel sommige van deze missies solo kunnen worden gedaan, vereist de meerderheid dat je een groep vormt en ze in een groep opneemt.
Op de servers zelf zijn duizenden spelers tegelijk actief, maar aangezien ze allemaal in Europa zijn gevestigd, nemen de aantallen in de kleine uurtjes af, waardoor je moeite hebt om een groep te vinden. Aan de andere kant zijn er geen vervelende Amerikaanse tieners en communiceert iedereen in het Engels.
Het zijn niet alleen de graphics, noch het gevarieerde aanbod van vijandelijke wezens, sfeer en humeurige omgevingen die Lord of the Rings onderscheiden: het is het gevoel van doelgerichtheid dat je krijgt tijdens het spelen. Terwijl andere games je gewoon in een omgeving zonder richtingsgevoel laten vallen, heeft Lord of the Rings een plot en verhaallijn die je door het spel voeren. Het is al dwangmatig genoeg dat je wilt blijven spelen, maar niet zo verslavend dat je interesse eruit is geblazen na een week non-stop spelen. Of het nu gaat om het verkennen van de Shire of om kerkers te kruipen met je bende, de game wordt steeds beter - en met een emmer vol gratis updates die in de zomer verschijnen, is het onwaarschijnlijk dat het in de nabije toekomst oud wordt.
